Atatürk Spor Kompleksi Matlı Stadyumu’nun çimlerine yansıyan tablo, sadece tabeladaki net skordan ibaret değil; haftalardır ince ince işlenen bir taktik aklın, sahaya konan tavizsiz oyun disiplininin ve doğru futbol ezberlerinin adeta manifestosuydu. İstanbulspor gibi ligin dengelerini değiştirebilecek, geçiş oyunlarındaki tehlikeli yapısıyla bilinen bir rakibe karşı sahne alan Bursaspor, futbolun hem matematiksel hem de ruhsal yönünden tam not aldı.
Maçın başlama düdüğüyle birlikte sahada gözlenen en net görüntü, teknik heyetin tahtaya çizdiği planın kusursuz bir sadakatle uygulanmasıydı. Bursaspor, rakibin pas opsiyonlarını daraltan, merkezde kalabalıklaşarak alanları kapatan kompakt bir 4-2-3-1 yerleşimiyle başladı. İstanbulspor’un geriden oyun kurma çabalarını henüz ilk saniyelerden itibaren boğan o senkronize ön alan baskısı, rakibin direncini eritti.
Özellikle merkezde topun yönünü değiştiren, tempoyu dilediği gibi ayarlayan ve oyunun hem savunma hem de hücum geçişlerinde köprü olan ismin liderliği, takımın boyunu mükemmel bir şekilde korumasını sağladı. Kompakt bloklar arasındaki mesafenin minimumda tutulması, rakibe nefes alacak tek bir metre dahi bırakmadı.
Hücum hattındaki mükemmellik ve pozisyon ezberleri ise ders niteliğindeydi. Kanat oyuncularının iç koridorları zorlayan koşuları, bek bindirmeleriyle desteklendiğinde İstanbulspor savunmasının dengesi tamamen bozuldu. En uçtaki isimlerin sırtı dönük oynayarak servis yaptığı, aralara kaçan oyuncuların ise zamanlama hatası yapmadığı bu set hücumları, Bursaspor’un hücum çeşitliliğini artırdı. İlk golün doğru zamanda yapılan doğru koşunun ve sabırlı paslaşmaların ürünü olması, tesadüflere yer bırakmayan bir oyun aklının sahadaki ispatıydı.
İkinci yarıda skoru koruma psikolojisine hapsolmak yerine vites artıran, topa sahip olma oranını yukarıda tutarak rakibin direncini tamamen kıran bir Bursaspor izledik. Top kaybı anında verilen reaksiyonlar (re-press), modern futbolun gereklerinin eksiksiz yerine getirildiğini gösterdi. Savunma dörtlüsünün arkasına atılmaya çalışılan uzun toplarda stoperlerin ve tecrübeli beklerin doğru kademe anlayışı, rakibin neredeyse tüm hücum girişimlerini ivme kazanmadan sönümledi.
Bu galibiyet, sadece haneye yazılan üç puandan öte, bu takımın tavanına ne kadar yakın oynayabileceğinin bir ilanıdır. Kulübeden gelen doğru hamleler ile sahadaki oyuncuların inancı ve disiplini birleştiğinde, bu formanın taşıdığı misyonun büyüklüğü bir kez daha tescillendi.
Şimdi maratonun kritik virajında gereken tek şey; bu yüksek oyun disiplinini ve coşkuyu her maça aynı kararlılıkla taşımaktır. Timsah, hak ettiği o zirve yürüyüşünü tavizsiz sürdürüyor…
Son sözü yok ki bu aşkın bize…
Haberi Yorumla