Manisa deplasmanındaki o sadece 90 dakikayı izleyip maç analizi yapanlar, tribünlerin galibiyet inancını eksik okurlar. Sahada Mustafa Er’in öğrencileri taktik satrancı çözmeye, bireysel hataların yarattığı badireleri atlatmaya çalışırken; o 90 dakikanın asıl yazgısını, kalbi Bursa’da atıp sesi Manisa’da yankılanan o cefakâr taraftar yazdı…
O tribün, bu takımın sadece bir futbol kulübü değil, bir aidiyet ve direnç simgesi olduğunu bir kez daha kanıtladı. İlk yarıdaki o dağınık, ne yaptığını arayan görüntüde sahada inatla ayakta kalan bir şey varsa, o da deplasman tribününün bastığı tempoydu. Takım skorda geriye düşse, pas hataları birbirini kovalasa, orta sahada paylaşımlar aksasa bile o ses bir saniye olsun susmadı. Çünkü onlar, bu armanın “kazanarak büyüdüğü” kadar çile çekerek, sabrederek ve omuz omuza vererek bugünlere geldiğini çok iyi biliyorlar…
Mustafa Er’in maç sonu bahsettiği o “gelişim” ve “mücadele” ruhu, en çok deplasman tribününün o 90 dakikalık duruşunda hayat buldu…
Gelelim biraz da maça…
Zorlu Manisa FK deplasmanından son dakikalarda koparılan galibiyet, yeşil-beyazlı camia için tabeladaki üç puandan öte, oyun ezberlerinin ve kronikleşen eksiklerin masaya yatırıldığı kritik bir laboratuvar oldu. Teknik direktör Mustafa Er’in sahaya sürdüğü ilk on birin doğurduğu taktiksel çatlaklar ve maç sonunda yaptığı olgun tahliller, bu zorlu yürüyüşün hem röntgenini çekti hem de yol haritasını çizdi…
Kâğıt üzerinde topa sahip olma ve oyunu domine etme niyetini haykıran o ilk on bir tercihi, sahada Manisa’nın dinamik ve gezgin yapısına çarparak ilk devrede ciddi bir paylaşım krizine dönüştü. Mustafa Er’in maç sonunda dürüstçe itiraf ettiği, “Bu sezon ilk defa bu kadar çok bireysel hata yaptık.” tespiti, aslında ilk 45 dakikadaki eşleşme problemlerinin ve uzayan takım boyunun yarattığı dağınıklığın en yalın özetiydi. Orta sahadaki direnç düşüklüğü ve birinci ile ikinci bölge arasındaki bağlantı kopuklukları, teknik heyetin de ilk yarıda öngöremediği bir direnç duvarı ördü…
Ancak bir takımın kalitesi, kriz anında kulübenin gösterdiği refleksle ölçülür. Mustafa Er, ikinci yarıyla birlikte yaptığı nokta atışı hamlelerle orta sahadaki dengeyi yeniden Bursaspor lehine çevirdi ve rakibin baskı kurgusunu paramparça etti. Oyunun kontrolü tamamen yeşil-beyazlılara geçerken, asıl alarm zillerinin çaldığı adres üçüncü bölge oldu. Er’in haklı vurgusuyla; topu ceza sahası kapısına kadar taşıyan ancak final paslarında ve üretkenlikte sıkıntı yaşayan takım, skoru koparma noktasında biraz eksik kaldı…
Kötü oynarken, hatta bu sezonun en çok hatasını yaptığı maçta bile kazanabilmek büyük takımların refleksidir. Mustafa Er’in “Kaybetsek de kazansak da gelişmeye devam edeceğiz.” yaklaşımı, günü kurtaran bir hamasetten çok, sürdürülebilir bir akıl yolculuğunun imzasını taşıyor.
Manisa’dan cebe konulan +3 puan çok değerli; lakin o ilk yarıdaki hatalar kataloğu, şampiyonluk yolunda asla unutulmaması gereken en net ders olarak tecrübe defterine yazıldı.
Ve Bursaspor, +3 puanla bu deplasmanın da üstesinden geldi…
Son sözü yok ki bu aşkın bize…
Haberi Yorumla