Bursaspor’umuz ile Kırklarelispor arasındaki bu mücadele, TFF 2. Lig’in dinamiklerini ve Bursaspor’un içinde bulunduğu yeniden yapılanma sürecini yansıtması açısından mutlak galibiyet gerektiren, oldukça taktiksel bir derinliğe sahipti. Maç öncesinde yapılacağı açıklanan, Bursaspor taraftarları ile özdeşleşmiş “Cendere Show” ile her hafta spor kamuoyuna bu hafta da görsel bir sunum dersi daha verildi…
Bir önceki deplasman maçındaki kötü izlerin silinme görevi verilen, daha genç ve dinamik bir ilk on bir ile sahada mücadele verileceğini gördüğümde bunun saha dışına nasıl yansıyacağını merak etmiştim… Alınan net skoru ve özellikle ilk yarıdaki istek ve arzuyu gördükten sonra bu merakım, geleceğine inandığımız şampiyonluğun heyecanıyla doldu taştı…
Maç, bir tarafın “oyunu yıkmaya çalışması” ile diğer tarafın “direnç gösterip hata kollaması” üzerine geçti. Bursaspor’un genç yeteneklerinin bireysel çabaları, Kırklarelispor’un tecrübeli savunma kurgusunu tamamen bozguna uğrattı ve sahada görmek istediğimiz oyun anlayışı tam da budur dememizi sağladı. Taktiksel disiplin açısından Kırklarelispor’a istediğini alamayacağını daha ilk yarı bitmeden gösterdiler. Bursaspor’umuz, oyun üstünlüğünü skora yansıtmakta zorlanmayan taraf oldu.
Bursaspor’umuz maça, kendi evinde muhteşem taraftarının bitmeyen desteğini hisseden taraf olmanın avantajıyla ön alan baskısı (high press) yaparak başladı. Genç ve dinamik kadro yapısı, rakibin geriden oyun kurma planı üzerine kurulu futbol anlayışını tamamen bitirir nitelikteydi…
Bursaspor’umuz topu kazandığı anda merkezden ziyade kanatları kullanmayı tercih etti. Özellikle bek oyuncularının hücuma verdiği destek, Kırklarelispor savunmasının dengesini bozmaya yönelikti. İkinci yarıda takım, rakip yarı alana yerleştiğinde skor anlamında istediğini elde eden taraf oldu. Zaman zaman yaratıcılık problemi yaşansa da…
Kalabalık savunmayı açmak için yapılan orta denemeleri, Kırklarelispor’u adeta “bitsin de gidelim” moduna sokmaya yetti…
Maçın ikinci yarısındaki değişiklikler bende biraz kafa karışıklığına sebep oldu. Evet, ezici üstünlüğü skor anlamında elinde tutan taraf biz iken bazı değişiklikler skoru artırma adına mıydı? Yoksa “Sahada hep iyi olmak zorunda değilsiniz ve iyi olan her bir oyuncumuza ihtiyacımız var” mesajı mı verilmek istendi? Bunu bize zaman gösterecek…
Maçın gizli kahramanı kesinlikle tribünlerdi.
Saha içinde taktiksel olarak çözülemeyen bazı düğümler, taraftarın itici gücüyle rahatlıkla açıldı…
Kırklarelispor cephesi için bu deplasman, sadece bir rakiple değil; aynı zamanda inanmış bir şehir ve maç saatinde buna tanıklık etmek isteyen, yıkılması güç bir “akustik duvarla” mücadele etmek anlamına geliyordu… Ve onlar da derslerini aldılar…
Bursaspor taraftarları, Türkiye’nin en sadık ve itici güçlerinden biri olduğunu bir kez daha kanıtladı…
Maçın son bölümlerinde tribün temposunun artması, Bursaspor’umuzun fiziksel olarak yorulmaya başladığı dakikalarda oyunculara adeta “ikinci bir ciğer” oldu…
Bu haftaki oyunun gelecek haftalarda da sürdürülmesi şampiyonluk demektir…
Son sözü yok ki bu aşkın bize…
Haberi Yorumla