Öncelikle uzak-yakın demeden tribünlerde yerlerini alan tüm “Yeşil-Beyaz” sevdalısı abi ve kardeşlerimi yürekten kutluyorum. Gelecek olan şampiyonluk hepimize şimdiden hayırlı uğurlu olsun. Bu saatten sonra buradan ve şehirdeki bu inanmışlık sonrası filmin sonu şimdiden belli.
Bursaspor’umuzun son iki maçta ortaya koyduğu fark, şampiyonluk yolunda inanmış bir takımın hem zorlu deplasmanlarda “akılcı” hem de kendi sahasında “yok edici” bir oyun sergileyebildiğini kanıtlıyor.
Bursaspor’umuz Menemen maçına kontrollü bir yapıda başladı. Rakibi ikinci bölgede karşılayıp kazandığı toplarla hızlı çıkmayı hedefleyen bir oyun anlayışı ile sahnedeydi. Yalnız şunu belirtmeden geçemeyeceğim bir gerçek var ki; rakip kaleye gerçekleştirdiğimiz ataklar sonrasında savunma hattımızın arkasına atılan her uzun top, defans bloğunda yer alan oyuncuların belki de kendilerine aşırı güvenmeleri sonucunda bu sezon tekrarlanır biçimde aynı tip golleri kalemizde görmemize ve liglerde mücadele etmekten başka bir başarı elde edemeyecek forvet oyuncularının yıldızlaşmasına sebep oldu.
Menemen FK’nın beraberlik golünden sonra Bursaspor’umuzun panik yapmadan oyunu tekrar kontrol altına alması, modern futbolda “mental dayanıklılık” ve “oyun disiplini” açısından ders niteliğinde tanımlanabilir.
Maçın son dakikasında İlhan Depe ile gelen gol ise bu liglerin kalitesinin üzerinde, tam anlamıyla bir “kontra-atak” dersiydi. 68 Aksarayspor karşılaşması ise Bursaspor’un “yüksek yoğunluklu baskı (gegenpressing)” ve “bitiricilik” konusunda zirve yaptığı maç oldu.
Bursaspor’umuz kendi sahasında maça inanılmaz bir baskıyla başladı. Rakibi kendi yarı sahasından çıkarmayan, kanatları (özellikle Halil Akbunar ile) çok efektif kullanan bir yapı vardı. Halil’in en kısa zamanda golle buluşacağından zerre şüphe etmediğimi de eklemek isterim. Şimdilik gollere katkısıyla gönüllerde taht kurdu; gol atamasa da.
Üçüncü bölge baskısında ısrar edildiğinde ise Ertuğrul İdris Furat’ın attığı dört golün birçoğu, ön alanda yapılan presle kazanılan toplar sonrası gelişti. Özellikle 68. dakikada Soner Aydoğdu’nun presle kaptığı top sonrası gelen gol, rakibin oyun kurmasını engelleme stratejisinin net bir sonucuydu.
Halil Akbunar’ın “asistçi” rolü ile Ertuğrul İdris’in “saf bitirici” (9 numara) rolünün harmanlanması ve aralarındaki uyum, modern futboldaki “hücum rotasyonu” kavramına harika bir örnek oluşturdu. Bizler bazen saha içindeki oyunu beğenmediğimizi bu mecralarda gerek yazılarımızla gerek katıldığımız programlarda dile getirsek de; karşımıza profesyonel liglerde ve kulüp tarihinde 70 gole ulaşmış en skorer Bursaspor gerçeği çıkıyor.
Bursaspor’umuzun, göreve gelen Mustafa Er yönetimindeki başarısının temelinde; rakiplerine ve maçın senaryosuna göre oyun planını esnetebilme becerisi yatıyor. Deplasmandaki Menemen maçında daha kompakt (dar) bir yerleşim varken, iç sahadaki Aksaray maçında oyunun genişletilmesi bunun en net göstergesi.
Geçiş hücumlarında topu kazandıktan sonraki ilk 5-10 saniyenin doğru kullanımı…
Ve 68 Aksarayspor maçındaki 6 gollü galibiyetin en önemli özelliği, yani galibiyetin anahtarı olan agresif pres ısrarı… İsme göre kadro seçimi değil, hak edene forma şansı verilmesi…
Çok şükür; yüzümüzün güldüğü, işlerin yolunda gittiği haftalarda hem saha içinde hem de tribünde herkes mutlak inançla yerini alıyor. Yarın yokmuş gibi, şampiyonluk yolunda emin adımlarla ilerlemeye devam ediyoruz.
Şimdiden söylemekte fayda var: Kimileri için hâlâ hedef olarak nitelendirilen “Muşspor” maçı, hedefe yürüyen inanmış bir Bursaspor için bir hedef değil; standart bir mücadele olacaktır. Yukarıda yazdığım oyun gerçekleriyle devam edildiğinde, net şekilde kazanılacak bir maç olmaktan öteye geçmeyecektir.
Son sözü yok ki bu aşkın bize…
Haberi Yorumla